زیباترین جمله دکتر شریعتی ازدید شما

[mahsa.]

دوستان ممنون میشم هرکس هرکدوم از جملات دکترو که دوست داره اینجا برامون بنویسه.

 

[mahsa.]

[FONT=&quot]آدمهای ساده را دوست دارم[/FONT][FONT=&quot]

.همان ها که بدی هیچ ﮐس را باور
ندارند. همان ها که برای همه
لبخند
دارند. همان ها که همیشه هستند،
برای همه هستند.
آدمهای ساده را
باید مثل یک تابلوی نقاشی
ساعتها تماشا کرد؛
عمرشان کوتاه است.
بسکه هر کسی از راه می رسد
یا ازشان سوءاستفاده می کند یا
زمینشان میزند
یا درس ساده نبودن بهشان می دهد.
آدم های ساده را دوست دارم.
بوی ناب
“آدم” می دهند[/FONT]

 

[mahsa.]

[FONT=&quot] فاطمه.فاطمه است [/FONT]

 

[mahsa.]

[FONT=&quot]همواره روحی مهاجر باش به سوی م[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]بدا به سوی آنجا که بتوانی انسانتر باشی[/FONT][FONT=&quot]
و از انچه که هستی و هستند فاصله بگیری این رسالته دائمی توست[/FONT]

 

[bio 2014]

اما چه رنجي است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن و چه بدبختي آزاردهنده اي است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از كوير است

 

[bio 2014]

بگذار هرکجا تنفراست بذرعشق بکارم
هرکجا آزادگی هست ببخشایم
وهر کجا غم هست شادی نثار کنم
الهی توفیقم ده که بیش ازطلب همدلی همدلی کنم
بیش از آنکه دوستم بدارند دوست بدارم
زیرا در عطا کردن است که ستوده می شویم
و در بخشیدن است که بخشیده می شویم

 

[globe]

سپاسگزار معلمی هستم که به من اندیشیدن بیاموزد نه اندیشه ها را.

 

[..eli]

غریب است دوست داشتن،

و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن...

وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...

و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛

به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر.

تقصیر از ما نیست؛

تمامی قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند...

 

[..eli]

وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت
من در انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم
وقتی که او تمام کرد
من شروع کردم
وقتی او تمام شد
من آغاز شدم
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن
مثل تنها مردن

 

[..eli]

کدومو بنویسم، کدوم بمونه؟؟؟
همشون شاهکارن..

 

[..eli]

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند... ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر... مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي...
براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولي لازم است و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني...
در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...
اوكتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ... او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني ... او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد ... او بي خوابي مي كشد و تو
خواب حوريان بهشتي را مي بيني ... او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر

 

[..eli]

خدایا هر که را عقل دادی ، چه ندادی؟ و هر که را عقل ندادی ، چه دادی؟؟؟

 

[biochemista]

خدایا رحمتی کن که ایمان نام و نان برایم نیاورد.قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم.

خدایا چگونه زندگی كردن را تو به من بیاموز .چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

خداوندا تو می دانی كه انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است. چه زجری می كشد آنكس كه انسان است و از احساس سرشار است.

 

[biochemista]

شگفتا! وقتی که بود نمی دیدم،
وقتی می‌خواند نمی شنیدم...
وقتی دیدم که نبود...
وقتی شنیدم که نخواند...!

چه غم انگیز است که وقتی چشمه ای سرد وزلال،
در برابرت، می جوشد و می خواند و می نالد،
تشنه آتش باشی و نه آب ...

و چشمه که خشکید،
چشمه از آن آتش که تو تشنه آن بودی بخار شد
و به هوا رفت،
و آتش، کویر را تافت
و در خود گداخت
و از زمین آتش روئید
و از آسمان بارید

تو تشنه آب گردی و نه تشنه آتش،
و بعد ِعمری گداختن
از غم ِنبودن کسی که،
تا بود،
از غم نبودن تو می‌گداخت.

 

[biochemista]

این هم یک شعر زیبا از دکتر عزیز

پوپکم، پوپک شیرین سخنم!
این همه غافل
از این شاخه به آن شاخه مپر

اینهمه قصه شوم از کس و ناکس مشنو

غافل از دام هوس
اینهمه دربر هر ناکس و هرکس منشین

پوپکم، پوپک شیرین سخنم!
تویی آن شبنم لغزنده گلبرگ امید

من از آن دارم بیم
کین لجنزار تو را پوپکم آلوده کند

اندر این دشت مخوف
که تو آزادیش ای پوپک من می خوانی
زیر هر بوته گل
لب هر جویه آب
پشت آن کهنه فسونگر دیوار
که کمین کرده ترا زیر درختان کهن
پوپکم! دامی هست

گرگ خونخوارهء بدکارهء بدنامی هست

سالها پیش دل من، که به عشق ایمان داشت
تا که آن نغمه جانبخش تو از دور شنید
اندر این مزرع آفت زدهء شوم حیات
شاخ امیدی کشت

چشم بر راه تو بودم
که تو کی میآیی

بر سر شاخه سرسبز امید دل من
که تو کی میخوانی؟

پوپکم! یادت هست؟
در دل آن شب افسانه‌ای مهتابی
که بر آن شاخه پریدی
لحظه‌ای چند نشستی
نغمه‌ای چند سرودی
گفتم: این دشت سیه خوابگه غولان است
همه رنگ است و ریا
همه افسون و فریب
صید هم چون تویی، ای پوپک خوش پروازم
مرغ خوش خوان و خوش آوازم
به خدا آسان است

این همه برق که روشنگر این صحراهست
پرتو مهری نیست
نور امیدی نیست

آتشین برق نگاهی ز کمینگاهی است
همه گرگ و همه دیو
در کمین تو و زیبایی تو
پاکی و سادگی و خوبی و رعنایی تو

مرو ای مرغک زیبا که به هر رهگذری
همه دیو اَند کمین کرده، نبینند تو را
دور از دست وفا، پنهان از دیده عشق
نفریبند تو را، نفریبند تو را...

احتمالا پوپک یک انسان نورسیده بی آلایشی است که دکتر به کمک آن در آینده امید بسته اما در عین حال نگران از اینکه به زشتی های روزگار آلوده شود، شاید هم استعاره از فرزندانش هست.

 

[ZOT]

به نظر من جملاتی که دلایل برتری دوست داشتن بر عشق رو بیان می کنن زیبا هستن یکیش هم اینه : "عشق طوفانی و متلاطم و بوقلمون صفت است ، اما دوست داشتن آرام و استوار و پروقار و سرشار از نجابت"

و جملاتی که آخرش گفتن " نه، این‌ها همه هست و این همه فاطمه نیست. فاطمه، فاطمه است."

 

[mahsa.]

[FONT=&quot] انها(دشمنان)از فهمیدن تو می ترسند.از گاو که گنده تر نمیشوی می دوشنت و از[/FONT][FONT=&quot] اسب[/FONT][FONT=&quot]
که دونده تر نمیشوی سوارت میشوند و از خر که قوی تر نمیشوی بارت میکنند. انها از
فهمیدن تو میترسند [/FONT]

 

[mahsa.]

[FONT=&quot]خدایا:[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]به من توفیق تلاش در شکست[/FONT][FONT=&quot] [/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
صبر در نومیدی[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
رفتن ، بی همراه[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
جهاد، بی سلاح[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
کار، بی پاداش[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
فداکاری ، در سکوت[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
دین ، بی دنیا[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
مذهب ، بی عوام
[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]عظمت ، بی نام[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
خدمت ، بی نان[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
ایمان ، بی ریا[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
خوبی ، بی نُمود[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
گستاخی ، بی حامی
[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]عشق ، بی هوس[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]
تنهائی ، در انبوه جمعیت[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]و[/FONT][FONT=&quot]
دوست داشتن ، بی آنکه دوست بدارند ...[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]روزی کن[/FONT][FONT=&quot] ![/FONT]

 

[مریم تراب زاده]

زن عشق می کارد و کینه درو میکند
میتواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستی......
دیه اش نصف دیه توست ومجازات زنایش با تو برابر.......
برای ازدواجش درهر سنی اجازه لازم است و تو هر زمان بخواهی به لطف قانونگذار میتوانی ازدواج کنی.....
در محبسی بنام بکارت زندانیست و تو....
او کتک میخورد وتو محاکمه نمیشوی....
او میزاید و تو برای فرزندش نام انتخاب میکنی....
او درد میکشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد....
او بی خوابی میکشد و تو خواب حوریان بهشتی را میبینی ..
او مادر میشود و همه جا میپرسند نام پدر......

 

[nanooo]

سپاسگزار معلمی هستم که به من اندیشیدن بیاموزد نه اندیشه ها را.

جمله ی زیباییه ولی از شهید مطهریه دوس جون