ainazhz
New member
جناب یزدان به کجا چنین شتابان.. ؟؟؟؟ بابا مگه قرار نشد شنبه تازه نظرمونو راجع به فیلم اول یعنی 127 ساعت بگیم... ارومتر ارومتر... :25r30wi:
روان شناسی از دوربین سینما
- نویسنده موضوع rawy
- تاریخ شروع
ainazhz
New member
منم خیلی این موضوعاتو دوست دارم
سریال fringe علاوه بر اینکه به وقایع ماوراطبیعه میپردازه .و توی سریال خیلی از مریضس هارو یکی از نقشهای اصلی سریال با علم روانشناسی و ازمونهای روانشناسی خوب میکنه..به جهان موازی هم میپردازه و اونو به شکل جالی نشون میده که ادامایی مثله ما دارن تو یه بعد دیگه زندگس میکنن.. خیلی باحاله..
ainazhz
New member
:25r30wi::25r30wi: اینارو نمیخونم چون هنوز پنجره مخفی و ندیم. اما خندم میگیره که هنوز ادامه داره تفسیرهای جناب یزدان
افرین اگر منم بتونم اینجوری یه فیلم و تحلیل کنم دیگه چیزی نمیخوام
rawy
New member
آره خودمم خیلی خوشم اومد :25r30wi:
ووووو همین الان دارم فایل تحلیلش رو گوش میدم, دقیقااااااااااااا همینو گفت :5:
به خدا من تقلب نکردم :sadsmiley:
یکی داستااااااااااان منو دزدیده :wacsmiley:
آخرین ویرایش:
rawy
New member
بله متوجه شدم, خدا رو شکر که دوقسمتی نبود چون واقعا هماهنگیش با زیرنویس سخت می شه
من دیدمش الان نظرمو پست می کنم و فایل تحلیلش رو هم فردا شب گوش می دم
عزیزم Cloud Atlas فیلم معرکه ایه اما جزو فیلمهای صفحه 3 نیست اما وقتی دیدیش حتما نظرت رو اینجا برامون بذارم خیلی دوس دارم بخونمش
و لطفا 5-6 مورد از فیلمهای با تحلیل صوتی انتخاب کنید که بتونیم یه لیست مشترک سه تایی از انتخابهایی که همه تمایل دارن مشخص کنیم
ممنون
rawy
New member
127 Hours رو دیدم, فیلم خوب و با مفهومی بود, منو یاد یه داستان انداخت که
"روزی مردی ثروتمند با اتومبیل گران قیمت خود با سرعت زیاد از خیابان کم ترددی عبور می کرد. ناگهان از بین دو اتومبیل پارک شده در کنار خیابان، پسر بچه ای پاره آجری به سمت او پرتاب کرد. آجر به اتومبیل خورد وصدمه زیادی وارد ساخت. مرد پایش را روی ترمز گذاشت و سریع از ماشین پیاده شد. به طرف پسرک رفت تا او را به سختی تنبیه کند
پسرک گریان با تلاش فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پیاده رو، جایی که برادر فلجش از روی صندلی چرخدار به زمین افتاده بود، جلب کند. پسرک گفت: "اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند. هر چه منتظر ایستادم و از رانندگان کمک خواستم کسی توجه نکرد. برادر بزرگم از روی صندلی چرخدارش به زمین افتاده و من برای بلند کردنش زور کافی ندارم. "برای اینکه شما را متوقف کنم ناچار شدم از این پاره آجر استفاده کنم ". مرد متأثر شد و به فکر فرو رفت... برادر پسرک را روی صندلی اش نشاند، سوار ماشینش شد و به راه ادامه داد"
"در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما، پاره آجر به طرفتان پرتاب کنند"
آب همیشه نمادی از حیات و زندگی بوده, شروع فیلم که مشغول جمع کردن وسائلش برای صخره نوردی بود وقتی بطری آب رو پر کرد, چکه کردن شیر آب به زیبایی آلارم می داد که قراره یه اتفاقی بیفته و مفهوم نداشتنش رو همونجا نشون داد, که از همون شروع ساعتهایی که گیر افتاده بود متوجه وخامت اوضاع و کمبود آب شد و با احتیاط مصرف می کرد.
این رو تو تفاوت فرهنگ خودمون با غرب زیاد می بینم که وقتی اون اتفاق براش افتاد نگفت "چرا من؟" نگفت خدااااااااااااااااااااا منکه الان به اون دو نفر کمک کردم, جواب خوبیم این بود؟؟؟؟!!!!!!!! (ولی ما میگیم, کلا همیشه از خدا طلبکاریم). و با اون جمله ی زیبای وجودی که "انتخاب خودم بود" تکمیلش کرد. مسئولیت کار خودش رو پذیرفت, مسئولیت رفتارهایی که تا به حال داشت, مسئولیت تنها موندنش و در عین حال مسئولیت نمردنش رو پذیرفت و خودش رو خلاص کرد, و در آخر با وجود یه دست قطع شده درحال خونریزی و تشنگی و ... تشکر کرد و از آزادیش به وجد اومد.
دیالوگ قشنگی مربوط به این قسمت داشت: "تمام عمر به سمت این صخره میومدم" , "این صخره تمام عمر منتظرم بود"
امیدش و تلاشش در عین حال که دردناک بود قابل تحسین هم بود, فکر می کنم خودم اگه بودم همونجا می نشستم تا بمیرم.
مورد دیگه ای که به ذهنم اومد این بود که همه ی ما تو زندگی به موقعیت هایی بر می خوریم که به هر شکلی جزیی از وجود ما شدن و حالا یا باید ازشون ببریم و به راهمون ادامه بدیم یا باید بشینیم و منتظر مرگ بمونیم. (و این خودش علت خیلی از افسرده شدن ها و افسرده موندنهاست)
دیالوگ: "از دستش نده"
اما کاش می دونستیم که این موقعیتی که باید بذاریمش و ادامه بدیم کجاست, کاش قدرت تشخیص این رو داشته باشیم, که جایی که قابل ترمیم هست ترمیمش کنیم و نبریمش اما جایی که سه چهار روز دیگه باید جدا بشه, بپذیریم که باید بشه.
البته در اون صورت هم باید زمانش برسه, زمانش رسید که اون دست دیگه کرخت شده بود و توان شکستنش و قطع کردنش رو داشت و الا روز اولی که اون دست هنوز حس داشت قطعا نمی شد انتظار داشت با یه چاقوی کند بریدش. (وااااااااااای باورم نمی شه همه ی اون صحنه های قطع کردنش رو نشون دادن)
این فیلم ارتباط انسان رو با طبیعت به خوبی نشون داد, هیچ ناجی ای از آسمون نازل نشد, فرشته ی نجاتی نیومد که قهرمان رو با خودش ببره, کاملا واقعی با وجودی که دردناک بود همونطور که زندگی واقعی هست. طبیعت شوخی بردار نیست, قانون قانونه و مجبوریم که باهاش کنار بیایم. (صحنه های مورچه ها و صداشون خیلی جالب بودن)
قسمت احساسی فیلم مربوط به مرور خاطراتش بود, پشیمونی از اینکه انقدر درگیر زندگی شده و انقدر خودش رو از همه دور کرده که هیچ کس منتظرش نیست, و حالا که تو این مخمصه گیر افتاده و نمی تونه بدوه و با سرعت حرکت کنه, می تونه بمونه و بایسته و فکر کنه که با نور خورشید نوازش پدرش رو به یاد میاره, مادرش و خواهرش رو منتظر گذاشته, دل عشقش رو شکسته, به دوستش نگفته که کجا می ره, یادش باشه که جنس چینی نخره. با عطشه که خاطرات برف و یخ و آب بازی براش لذت بخش شده, و قبلا نبوده. از این لحاظ شاید فرهنگ ما جلوتر باشه, هر روز به یه نوشته روی یه تابلو بر می خورم که : "آب کم جو تشنگی آور به دست" و این مسئله برای ما پذیرفته شده تر هست تا فرهنگ غرب, مثلا توسط همین مراسم روزه داری.
واقعا چرا ما آدما اینجوری ایم: قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید
اول نوشتم یه داستان خاطرم اومد, آخرش هم یکی دیگه:
"غضنفر اومد در تاکسی رو ببنده راننده بهش گفت دستت لای در گیر نکنه, اونم اومد مرام بذاره گفت: سرت لای در گیر نکنه” واقعا الان می فهمم منظورش چی بود :25r30wi:
"روزی مردی ثروتمند با اتومبیل گران قیمت خود با سرعت زیاد از خیابان کم ترددی عبور می کرد. ناگهان از بین دو اتومبیل پارک شده در کنار خیابان، پسر بچه ای پاره آجری به سمت او پرتاب کرد. آجر به اتومبیل خورد وصدمه زیادی وارد ساخت. مرد پایش را روی ترمز گذاشت و سریع از ماشین پیاده شد. به طرف پسرک رفت تا او را به سختی تنبیه کند
پسرک گریان با تلاش فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پیاده رو، جایی که برادر فلجش از روی صندلی چرخدار به زمین افتاده بود، جلب کند. پسرک گفت: "اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند. هر چه منتظر ایستادم و از رانندگان کمک خواستم کسی توجه نکرد. برادر بزرگم از روی صندلی چرخدارش به زمین افتاده و من برای بلند کردنش زور کافی ندارم. "برای اینکه شما را متوقف کنم ناچار شدم از این پاره آجر استفاده کنم ". مرد متأثر شد و به فکر فرو رفت... برادر پسرک را روی صندلی اش نشاند، سوار ماشینش شد و به راه ادامه داد"
"در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما، پاره آجر به طرفتان پرتاب کنند"
آب همیشه نمادی از حیات و زندگی بوده, شروع فیلم که مشغول جمع کردن وسائلش برای صخره نوردی بود وقتی بطری آب رو پر کرد, چکه کردن شیر آب به زیبایی آلارم می داد که قراره یه اتفاقی بیفته و مفهوم نداشتنش رو همونجا نشون داد, که از همون شروع ساعتهایی که گیر افتاده بود متوجه وخامت اوضاع و کمبود آب شد و با احتیاط مصرف می کرد.
این رو تو تفاوت فرهنگ خودمون با غرب زیاد می بینم که وقتی اون اتفاق براش افتاد نگفت "چرا من؟" نگفت خدااااااااااااااااااااا منکه الان به اون دو نفر کمک کردم, جواب خوبیم این بود؟؟؟؟!!!!!!!! (ولی ما میگیم, کلا همیشه از خدا طلبکاریم). و با اون جمله ی زیبای وجودی که "انتخاب خودم بود" تکمیلش کرد. مسئولیت کار خودش رو پذیرفت, مسئولیت رفتارهایی که تا به حال داشت, مسئولیت تنها موندنش و در عین حال مسئولیت نمردنش رو پذیرفت و خودش رو خلاص کرد, و در آخر با وجود یه دست قطع شده درحال خونریزی و تشنگی و ... تشکر کرد و از آزادیش به وجد اومد.
دیالوگ قشنگی مربوط به این قسمت داشت: "تمام عمر به سمت این صخره میومدم" , "این صخره تمام عمر منتظرم بود"
امیدش و تلاشش در عین حال که دردناک بود قابل تحسین هم بود, فکر می کنم خودم اگه بودم همونجا می نشستم تا بمیرم.
مورد دیگه ای که به ذهنم اومد این بود که همه ی ما تو زندگی به موقعیت هایی بر می خوریم که به هر شکلی جزیی از وجود ما شدن و حالا یا باید ازشون ببریم و به راهمون ادامه بدیم یا باید بشینیم و منتظر مرگ بمونیم. (و این خودش علت خیلی از افسرده شدن ها و افسرده موندنهاست)
دیالوگ: "از دستش نده"
اما کاش می دونستیم که این موقعیتی که باید بذاریمش و ادامه بدیم کجاست, کاش قدرت تشخیص این رو داشته باشیم, که جایی که قابل ترمیم هست ترمیمش کنیم و نبریمش اما جایی که سه چهار روز دیگه باید جدا بشه, بپذیریم که باید بشه.
البته در اون صورت هم باید زمانش برسه, زمانش رسید که اون دست دیگه کرخت شده بود و توان شکستنش و قطع کردنش رو داشت و الا روز اولی که اون دست هنوز حس داشت قطعا نمی شد انتظار داشت با یه چاقوی کند بریدش. (وااااااااااای باورم نمی شه همه ی اون صحنه های قطع کردنش رو نشون دادن)
این فیلم ارتباط انسان رو با طبیعت به خوبی نشون داد, هیچ ناجی ای از آسمون نازل نشد, فرشته ی نجاتی نیومد که قهرمان رو با خودش ببره, کاملا واقعی با وجودی که دردناک بود همونطور که زندگی واقعی هست. طبیعت شوخی بردار نیست, قانون قانونه و مجبوریم که باهاش کنار بیایم. (صحنه های مورچه ها و صداشون خیلی جالب بودن)
قسمت احساسی فیلم مربوط به مرور خاطراتش بود, پشیمونی از اینکه انقدر درگیر زندگی شده و انقدر خودش رو از همه دور کرده که هیچ کس منتظرش نیست, و حالا که تو این مخمصه گیر افتاده و نمی تونه بدوه و با سرعت حرکت کنه, می تونه بمونه و بایسته و فکر کنه که با نور خورشید نوازش پدرش رو به یاد میاره, مادرش و خواهرش رو منتظر گذاشته, دل عشقش رو شکسته, به دوستش نگفته که کجا می ره, یادش باشه که جنس چینی نخره. با عطشه که خاطرات برف و یخ و آب بازی براش لذت بخش شده, و قبلا نبوده. از این لحاظ شاید فرهنگ ما جلوتر باشه, هر روز به یه نوشته روی یه تابلو بر می خورم که : "آب کم جو تشنگی آور به دست" و این مسئله برای ما پذیرفته شده تر هست تا فرهنگ غرب, مثلا توسط همین مراسم روزه داری.
واقعا چرا ما آدما اینجوری ایم: قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید
اول نوشتم یه داستان خاطرم اومد, آخرش هم یکی دیگه:
"غضنفر اومد در تاکسی رو ببنده راننده بهش گفت دستت لای در گیر نکنه, اونم اومد مرام بذاره گفت: سرت لای در گیر نکنه” واقعا الان می فهمم منظورش چی بود :25r30wi:
آخرین ویرایش:
Leyli002
New member
واسه من همونطورکه راوی جون گفتش این جالب بود که گفت وضعیت موجود انتخاب خودمه وبه عبارتی پذیرفت که ازماست که برماست...بعدش اونجاش که بالاخره اومد بیرون ولی با یه دست خیلی متاثرم کردوهمچنین تشکرکردنش.روحیه ی خطرکردن وکشف جاهای جدیدش برام جالب بوکه بعدتوخاطراش دیدیدم که از کودکی این روحیه رو باباش توش به وجود آورده بود.چندنفرازما دیدن طلوع خورشیدروتواون چشم انداز تو کودکی تجربه کردیم؟؟؟؟بعدیه نتیجه گیری خیییییییییلی مهمم این بود که اقتصادچین خیلی پیشرفت کرده چون به آمریکاهم چاقوصادرمیکنه:25r30wi:.من فک میکردم ایران پره ازجنسای چینی نگوآمریکاییها هم با کالاهای چینی دست وپنجه نرم میکنند:ad54ad:
آخرین ویرایش:
rawy
New member
127 ساعت رو دیدم، فیلم خیلی خوبی بود!
یکی دو تا نکته توی ذهنم بود بگم (هدر دادن آب ابتدای فیلم و بعد شرایط سخت کم آبی که ارون توش قرار گرقت+ به خاطر آوردن گذشته اش و پشیمانی+ روحیه مبارز و دیالوگ هاش که به خاطرم مونده!) که rawy جان خیلی خوب بیانش کردند، با داستان زیباشون هم توضیحاتشون رو کامل کردند. فقط یه thank you هم بعد از رها شدن ار صخره گفت که اون هم دوست داشتم به اضافه اینکه مناظر طبیعت هم که به تصویر کشیده شده بود فوق العاده بودند.
فیلم باجه تلفن رو من چندسال پیش دیدم و الان ندارم که دوباره ببینم، دیگه دانلود نمی کنم!h34r-smiley:
ممنونم عزیزم
آره درست میگی تشکر کردنش خیلی جالب بود
تحلیل وال ای چی شد پس؟؟؟؟
من شنیدمش خیلی عالی بود
امشب نظرمو می ذارم
rawy
New member
mj1919
New member
من نمی تونستم وارد بشم, به زودی جبران می کنم
آدرسو عوض کرده بودن
آقای mj من با شما به عنوان یکی از مدیران سایت دعوا دارم
خب چرا قبل از اینکه کاری رو انجام بدید خبر نمی دید؟ :mad_majidonline:
اینهمه من تلاش کردم نشد که وارد بشم
الانم اتفاقی قسمت اول آدرس رو زدم که وارد شد :sdasdasd:
سلام و درود بر راوی عزیز
بنده هم در دام ادمین گرفتار شدم!:1dco2x0p1lilzhfpg1t
منم با تاخیر یک روزه متوجه شدم که آدرس سایت عوض شده!
کلا این دست مسائل به ادمین بر می گرده، و ایشون باید اطلاع رسانی می فرمودند، و یک صفحه برای ریدایرکت می ساختند،
rawy
New member
انیمیشن Wall-E
(چطوری دلتون اومد در مورد این عزیز دل برادر هیچی نگید آخه؟؟؟ قربون چشاش برم من الهیییییییی)
من عاشق وال ای ام, واقعا این انیمیشن فوق العاده است, خیلی حرف واسه گفتن داره در عین اینکه انقد ساده است که می تونه یه بچه رو هم سرگرم کنه
بی کلام بودنش و استفاده از یه زبان جهانی و همه فهم بیشتر از این کار یه شاهکار ساخته
من قبلا دیدمش و الان فقط تحلیلش رو شنیدم به همین خاطر خیلی با جزئیات نمی تونم از قسمتهاییش که لذت بردم اسم ببرم
اون نکته ای که از فیلم ماتریکس توی تحلیل گفتن خیلی برام جالب بود, بیشتر ترغیبم کرد که زودتر این فیلم رو ببینم, اینکه گفتن شما انسانها جزو پستانداران نیستید بیشترین شباهت رو شما به ویروس ها دارید!!! (خیلی جالب بود)
با صحبت های اون آقا در مورد فیس بوک کااااااااملااااااااااا موافقم کاملا درست میگه, منم مثل ایشون لمسش کردم, اما خوشبختانه رکورد ایشون رو نزدم!
و الان یه مدتی هست که بستمش و راوی هستم یک مسافر :auizz3ffy9vla57584x
و این نکته ای هم که توی تحلیل ذکر شد که تماااااام نکات انمیشن ها قابل تعمق هستند خیلی درست و جالب بود برام, به دلیل اینکه همه چیز انمیشن ساخته شده است و هیچ موردی اتفاقی یا به خاطر محدودیتهای فیلم برداری دیده نمی شه!
نهایتان به نظرم تحلیل وال ای تو تحلیل هایی که لیستشون رو دارم جزو بهترینها بود.
(چطوری دلتون اومد در مورد این عزیز دل برادر هیچی نگید آخه؟؟؟ قربون چشاش برم من الهیییییییی)
من عاشق وال ای ام, واقعا این انیمیشن فوق العاده است, خیلی حرف واسه گفتن داره در عین اینکه انقد ساده است که می تونه یه بچه رو هم سرگرم کنه
بی کلام بودنش و استفاده از یه زبان جهانی و همه فهم بیشتر از این کار یه شاهکار ساخته
من قبلا دیدمش و الان فقط تحلیلش رو شنیدم به همین خاطر خیلی با جزئیات نمی تونم از قسمتهاییش که لذت بردم اسم ببرم
اون نکته ای که از فیلم ماتریکس توی تحلیل گفتن خیلی برام جالب بود, بیشتر ترغیبم کرد که زودتر این فیلم رو ببینم, اینکه گفتن شما انسانها جزو پستانداران نیستید بیشترین شباهت رو شما به ویروس ها دارید!!! (خیلی جالب بود)
با صحبت های اون آقا در مورد فیس بوک کااااااااملااااااااااا موافقم کاملا درست میگه, منم مثل ایشون لمسش کردم, اما خوشبختانه رکورد ایشون رو نزدم!
و الان یه مدتی هست که بستمش و راوی هستم یک مسافر :auizz3ffy9vla57584x
و این نکته ای هم که توی تحلیل ذکر شد که تماااااام نکات انمیشن ها قابل تعمق هستند خیلی درست و جالب بود برام, به دلیل اینکه همه چیز انمیشن ساخته شده است و هیچ موردی اتفاقی یا به خاطر محدودیتهای فیلم برداری دیده نمی شه!
نهایتان به نظرم تحلیل وال ای تو تحلیل هایی که لیستشون رو دارم جزو بهترینها بود.
ainazhz
New member
خلوته چون ماهم مسافرت بودیم جناب یزدان
rawy
New member
معرفی کتاب
سینما و روح بشر
سینما و روانپزشکی
سینما و روح بشر
سینما و روانپزشکی