ممنونم از نظرهایتان در مورد جملات بندهبیخیال من که ترجیح میدم تنها زندگی کنم تا اینکه دائم به فکر این باشم شوهره چه وقت قراره بهم خیانت کنه و فردا چه تصمیمی واسه زندگی من میگیره!50):
ازدواج مخصوصا تو ایران با اون وضع دادگاه های خانوادش و ... که همشون به عینه حقوق یک زنو لگدمال میکنن به نظر من شجاعت که نمیشه گفت بلکه حماقته محضه!:65d6a5d6s:
آقا مجتبی واسه اون تنهایی هم که گفتین میشه یه فکری کرد!:65d6a5d6s:
مثلا خود من تصمیم گرفتم 35 سالگی یه بچه از پرورشگاه بیارم بزرگش کنم و بعد داماد یا عروسش کنم و یه خانواده خوب براش تشکیل بدم!:thanks:
تازه از هزارتا دوست آدم همه که ازدواج نمیکنن! لااقل 2-3 تاشون مجرد میمونن با اونا صمیمی میشم، دوره میذاریم، سفر میریم و هزارتا کار دیگه که همیشه دوست داشتیم انجام میدیم!
آخه کی گفته فقط با ازدواج میشه خوشبخت شد یا فقط یه مرد میتونه یه زنو خوشبخت کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
هرکس خودش عامل خوشبختی خودشه!
حالا چه تنها باشه چه نباشه میتونه از زندگیش نهایت استفاده رو ببره!
بعدشم اگه ازدواج واسه فرار از تنهایی باشه دیگه بدتررررررررررررررررررررررررررررررررررررر!
(توصیه خواهرانه مادرانه: دخترای عزیز قبل از هر اقدامی جهت آشنایی علاقه و عشق و ازدواج خواهشا یه سر به دادگاههای خانواده بزنید!)
7977cujr38iyymsu8:من که بچمو میسپارم دست شما تا شما تربیتش کنین!!!!!!!!! خانومهای ایرانی شما که لیاقت تربیت بچتونو ندارین!!!و بچتونو جوری تربیت میکنین!! که باعث میشه داد خانم حدیث اینجوری بلند بشه و دلشون حسابی به درد بیاد !!!خوب بچتونو بسپارین به حدیث خانم تا براتون پسرایی همچون رستم و لیلی و مجنون و فرهاد و رخش تربیت کنه!!!!!!!!!!!!!:auizz3ffy9vla57584x