faranita
New member
مرد ثروتمند بدون فرزندی بود که به پایان زندگیاش رسیده بود
کاغذ و قلمی برداشت تا وصیتنامه خود را بنویسد:
((تمام اموالم را برای خواهرم میگذارم نه برای برادر زادهام هرگز به خیاط هیچ برای فقیران.))
اما اجل به او فرصت نداد تا نوشته اش را کامل کند
و آنرا نقطه گذاری کند . پس تکلیف آن همه ثروت چه میشد ؟
برادر زاده او تصمیم گرفت ، آن را اینگونه تغییر دهد:
�تمام اموالم را برای خواهرم میگذارم ؟ نه !
برای برادر زادهام . هرگز به خیاط . هیچ برای فقیران . �
خواهر او که موافق نبود آن را اینگونه نقطهگذاری کرد :
�تمام اموالم را برای خواهرم میگذارم.
نه برای برادر زادهام . هرگز به خیاط . هیچ برای فقیران . �
خیاط مخصوصش هم یک کپی از وصیت نامه را پیدا کرد
و آن را به روش خودش نقطهگذاری کرد:
�تمام اموالم را برای خواهرم میگذارم؟ نه .
برای برادرزادهام؟ هرگز . به خیاط . هیچ برای فقیران.�
پس از شنیدن این ماجرا فقیران شهر جمع شدند تا نظر خود را اعلام کنند:
�تمام اموالم را برای خواهرم میگذارم؟ نه .
برای برادر زادهام ؟ هرگز . به خیاط ؟ هیچ . برای فقیران . �
نکته اخلاقی:
به واقع زندگی نیز این چنین است:
او نسخهای از هستی و زندگی به ما میدهد که درآن هیچ نقطه و ویرگولی نیست و ما باید به روش خودمان آن را نقطهگذاری کنیم. از زمان تولد تا مرگ تمام نقطه گذاریها دست ماست …