إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ﴿۸۲﴾
فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿۸۳﴾
فرمان او چنين است كه هرگاه چيزى را اراده كند، تنها به آن مىگويد: (موجود باش!)، آن نيز بى درنگ موجود مىشود! «82» پس منزّه است...