نتایح جستجو

صندوق پیاماتون پره!!!

گفتم به می عشقت کردی تو گرفتارم گفتی تو شدی شیدا اما ز تو بیزارم گفتم که سپردم دل بر زلف تو میدانی؟ گفتی که خمش بنشین هرگز نشوی یارم گفتم ز دو عالم من داغ تو به دل دارم گفتی برو از پیشم دیگر مکن آزارم گفتم چه به سر داری بردار از آن پرده گفتی نشوی محرم پنهان کنم اسرارم گفتم...

دل من ز تابناکی به شراب ناب ماند نکند سیاهکاری که به آفتاب ماند نه ز پای می نشیند نه قرار می پذیرد دل آتشین من بین كه به موج آب ماند ز شب سیه چه نالم؟ كه فروغ صبح رویت به سپیده سحرگاه و به ماهتاب ماند نفس حیات بخشت به هوای بامدادی لب مستی آفرینت به شراب ناب ماند

بیا، کاین دل سر هجران ندارد بجز وصلت دگر درمان ندارد به وصل خود دلم را شاد گردان که خسته طاقت هجران ندارد بیا، تا پیش روی تو بمیرم که بی‌تو زندگانی آن ندارد چگونه بی‌تو بتوان زیست آخر؟ که بی‌تو زیستن امکان ندارد

چنـان حکایت نـــــان طـــاق کرد طاقت مارا که بی جدال شکستند استقــــامت مــــارا و دستمان که تهی بــــود مــاند بر سر زانو کـــه روز گــــــــار پذیرا نشد صداقت مــارا غرور زخمی من بی قرار می شود امشب به گوش بـــــــاد بخوانند اگــر حکایت مـــارا به چند ریشه ی زائد شدیم زاهد و مویی به بــــاد...

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان با دگران وای به حال دگران

می بخشم کسانی را که هر چه خواستند با من ، با دلم ، با احساسم کردند و مرا در دور دست خودم تنها گذاردند و من امروز به پایان خودم نزدیکم ، پروردگارا. به من بیاموز در این فرصت حیاتم آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند

صدای شکستن قلبم را نشنیدی چون غرورت بیداد میکرد اشک هایم را ندیدی ، چون محو تماشای باران بودی ولی امیدوارم آنقدر در آینه مجذوب نشده باشی که حداقل زشتی دیو خود خواهیت را ببینی باشد که با دیگران چنان نکنی که با من کردی . . .

مرا ببخش که ساده بودنم دلت را زد ... مرا ببخش اگر عشق ورزیدنم چشمانت را بست .... می روم تا آنان که تواناترند ..... تو را به پوچ بودنت برسانند .........

[IMG]

خیلی باحال بود

بيا رسيد وقت درو ، مال مني از پيشم نرو بيا سر كارمون بريم ، درو كنيم گندومارو بيا رسيد وقت درو ، مال مني از پيشم نرو بيا سر كارمون بريم ، درو كنيم گندومارو بيا بيا نازنين مريم نازنين مريم واي نازنين مريم

تقدیم به بوشهریا(بهاری و لاو) نشسه تو دلم سی سال غم با كوله بار امشو كنم صدها هزارون گله ای از ملك دار امشو ندیدم مو جوونی و نبردم لذت از عمرم نكرده سی مو فرقی باز امسالم زپار امشو چقه بالا كنم دس تمنا پیش تو یا رب نخونده جای جغد سیم قمری و بلبل هزار امشو گل سرخی ندیدم تو خزون دل به عمر خوم

تو پریروی و پریخوی و پریسای منی تو همه زمزمه این دل تنهای منی تو همه قلب من و جان من و عمر منی همچو خورشید به روز و مه شبهای منی

معبودا به بزرگی آنچه داده ای آگاهم کن تا کوچکی آنچه ندارم نا آرامم نکند . . .

خداوندا برای همسایه که نان مرا ربود، نان برای عزیزانی که قلب مرا شکستند، مهربانی برای کسانی که روح مرا آزردند، بخشش و برای خویشتن خویش ، آگاهی و عشق می طلبم . . .

کی چو تو بی باک غمخوارم شود ما همه جوییم یاری مهربان کی شود یاری که چون مادر شود هرکه میخواهد بفهمد عشق تو هیچ راهی نیست مگر مادر شود

صدایی از اعماق قلبم میخواند مرا و درگیر می کند تمام ذهنم را تن ساکت خالی من گوش فرا میدهد به صدا به چیزی که حقیقت است تعجب از زندگی!!!! من از غم یا اندوه دردناک بزرگ زندگی صحبت میکنم من به صدای پدری کمر شکسته گوش میدهم صدای زن جوراب فروش به دختر گل فروش پشت چراغ قرمز زنی فال فروش که اینده ام...