چه تاریک وچه دلگیرم در این شبهای بعد از تو به زخمی خو گرفتم زخم نا پیدای بعد از تو
منم با یک سبد آواز همراهی تو تنهایی ومن حالا به فکرم فکر یک تنهای بعد از تو
و شعرم شاحه ی تنگ قفسهای من من شد غزل این یار دیرینه که شد آوای بعد از تو
و چون رودی که گم کرده...