يه وقتايى تمام تلاش آدمى از دست مى رود و نتيجه ايى که مى خواهم بدست نمى آيد گاه همان لحظه از عالم و ادم طلبکار مى شوم و گله مند از زمين و زمان .....
آخر يادم مى رود که تو هستى و مصلحتم را بيشتر از من مى دانى ....ولى تلنگرى کوچيک به يادم مى آورد که نيرويى عظيم و دانا و توانمند و رحيم ....حواسش...