آدمک آخرِ دنیاست ، بخند
آدمک مرگ همین جاست ، بخند
آن خدایی که بزرگش خواندی
به خدا مثلِ تو تنهاست ، بخند
دست خطی که تو را عاشق کرد
شوخیِ کاغذی ماست ، بخند
فکر کُن دردِ تو ارزشمند است
فکر کُن گریه چه زیباست ، بخند
صبحِ فردا به شبت نیست که نیست
تازه انگار که فرداست ، بخند
راستی آنچه به یادت دادیم
پَر زدن نیست که درجاست ، بخند
آدمک نغمه یِ آغاز نخوان
به خدا آخرِ دنیاست بخند...