هرچه کُنی بُکن، مَکن ترک من ای نگار من
هرچه بَری بِبر ، مَبر سنگدلی به کار من
هرچه هِلی بِهل ، مَهل پرده به روی چون قمر
هرچه دَری بِدر ، مَدر پردۀ اعتبار من
هرچه کِشی بِکش ، مَکش باده به بزم مدعی
هرچه خوری بخور ، مخور خون من ای نگار من
هرچه دَهی بِده ، مَده زلف به باد ای صنم
هرچه نَهی بِنه ، مَنه پای به رهگذار من
هرچه کُشی بُکش ، مَکُش صید حرم که نیست خوش
هرچه شَوی بِشو ، مَشو تشنه بخون زار من
هر چه بُری بِبر، مَبُر رشتۀ الفت مرا
هرچه کَنی بِکن ، مَکن خانۀ اختیار من
هرچه رَوی بُرو ، مَرو راه خلاف دوستی
هرچه زَنی بِزَن مَزَن طعنه به روزگار من!!!
محمدتقی فصیحالملک مشهور به شوریده شیرازی