چه زیبایی، معبود من !
اسمت، حست، عشقت، دردت، درمانت ...
داده ات، نداده ات، وصلت، هجرانت ...
همه زیباست !
مرا مجنون وصالت کن، ای پروردگار مهربانم !
خدایا، چون ماهیان که از عمق و وسعت دریا بی خبرند،
عظمت عشق تو را نمی شناسم.
فقط می دانم که معبود این دل خسته هستی
و اگر دیده از من برگیری خواهم مرد ... !