آیینه را دوست دارم چون یادآوری از دل توست
و نگاهت که خدا را میخواند
و تو اورا از خود دور میدانی....
مهربانی را دوست دارم چون خدا مهربان است
پس چگونه مهر تو را نبینم....
و مهری که خدا به تو دارد و من نیز...
این گرمای عطوفتت را چگونه بیگانه بنامم؟
و نرمش صدایت وقتی بغض میکنی از یک احساس ِ پاک..
آیا فاصله حریف است ؟
و این همه تفاوت...؟!!
آیینه را دوست دارم...