رویاها برای خودشان دنیایی هستند. دنیایی غریب و شیرین و دلپذیر. آنقدر خوب که گاهی دلمان می خواهد ساعت ها در کوچه هایش قدم بزنیم و در هوای آرزو هایمان یک دل سیر نفس بکشیم. رویاهایی آنقدر واقعی که حتی دست نیافتنی ترین آرزو ها را هم در آنها زندگی می کنیم. زندگی می کنیم و لحظه لحظه اش را لذت می بریم. حتی شاید بیشتر از وقتی که آن آرزو ها به حقیقت رسیده باشند. انگار بعضی آرزو ها رویای داشتن بعضی چیزها حتی از خودشان هم شیرین تر است. درست مثل انتظار برای بعضی اتفاق ها.
اخطار میداد طولانیه توی دو تا پیام فرستادم:rolleyessmileyanim: