پدر بزرگم مي گفت: خوشبختي دست خود آدمه.
بهم گفت: ياد بگير سرنوشتتو کنترل کني.يه ذره فکر کردم گفتم: درسته منتها مشکل اينه که روزگار يه وقتايي غافلگير مي کنه آدمو. درست وقتي که فکر مي کني همه چيز تحت کنترلته يه دفه از يه جايي که اصلاً هيچ ربطي نداره، همين جور دست انداز، سنگ، قفل، ديوار مي کاره جلو روت. اصلاً فکر نکرد. سريع بهم جواب داد: روزگار سر راهت سنگ ميندازه. ديوار ميسازه. واسه اينه که بايد حواستو جمع کني چون يه چيزي اونورش هست که خيلي مهمه. غافلگيري اصلي وقتيه که وا نميدي. اون قدرت کنترل رو که بهت گفتم، اونو به کار ميندازي. بعد سنگ رو بر ميداري ديوار رو خراب مي کني يا دنبال کليد مي گردي که بتوني اون قفل رو باز کني. مطمئن باش پشت همه اينا يه چيز خيلي خوب منتظره تا کمکت کنه واسه رسيدن به خوشبختي. مهم اينه که کنترل اوضاع رو بگيري دست خودت.
پدر بزرگم هميشه راست مي گفت. حالا من پشت اين همه سنگ و قفل و ديوار، منتظر غافلگيري روزگارم. غافلگيري هاي خوب. بيشتر از همه راستشو بخوام بگم منتظر اينم که يه روزي خودم روزگارو غافلگير کنم. کنترل هميشه دست خودمونه.:rose::rose: