سلام :4d564ad6: وای خوشبختم . خوش به حالتون ...من عاشق دامپزشکی ام . اصلا آدمی نیستم که مثلا از زخم و خون و این چیزا حالم به هم بخوره ! پزشکی هم خیلی دوس داشتم ولی از اینکه آدمها رو توو وضع بدی ببینم خیلی ناراحت میشم ! مطمینم اگه هر روز ببینمشون افسردگی میگرفتم ! ولی خب چون معدلم خیلی خوب بود مجبورم کردن برم رشته ی ریاضی ....:5: ولی حیواناتو خیلی خیلی دوس دارم . تجربه ی نگهداریشونو هم دارم . خیلی خوشحال شدم . موفق باشید همیشه .:riz304:
اگه یروز میخاستم شغلیوکه واقعادوس دارمو داشته باشم،یه لوازم تحریری بازمیکردم و هرروز پاککن هاشو گاز میگرفتم و دفترکتاباشو بو میکردم!!!!
اتفاقا تا دلت بخواد ما جراحی میکنیم و خون بازی و .... اصا ی وضعیییییی!!! :black_eyed:
بهرحال امیدوارم در همین رشته هم موفق باشی و همین طورم هست ...
چارلز استیون هامبی:
خودفریبی به این صورت بیان شده است که
انگار روی وزنه ای ایستاده اید تا خودتان را وزن کنید
در حالی که شکمتان را تو داده اید ...
با عذر خواهی اما چون این مطلبی که می خواهم بگوییم زیاد از واقعیت دور نیست لازم دیدم بگم
ایرانی ها ( نه همشان ) دکتری خودفریبی دارند کارها وقتی می خواهند انجام دهند یا ندهند طوری برای خودشان توجیه می کنند که حق به جانب باشند و عذاب وجدان نگیرند .