فیلم قوی سیاه رو من همون موقع که تازه اکران شده بود ی بار دیدم.واقعآ قشنگ بود.البته چون من گرایشم عمومی بوده اونم توی دانشگاه آزاد،اونموقع اصلآ بااسکیزوفرنی آشنایی نداشتم،براهمینم ی برداشت متفاوت از فیلم داشتم
برداشت من این بود که فیلم داره جدال بین غریزه ی مرگ و غریزه ی زندگی رو به تصویر میکشه.که هردو درنهایت به نوعی ارضاکننده و غریزی بودن.حتی غریزه مرگ که نقش اصلی رو به ورطه نابودی میکشوند داشت اون رو به نقشی که عاشقش بود شبیه و شبیه تر میکرد،پس درنهایت براش جذاب بود
همین استفاده مکرر از عبارت قوی سیاه و قوی سفید در این برداشت من مزید بر علت شد.بهرحال از جامعه روانشناسی بخاطر این خبطی که از من سر زه عذر میخوام.
بازم میگم که فیلمو زود دیدم.اگه فرصت بشه دوباره میبینمش.به احترام ناتالی پورتمن که جونشو توی فیلم از دست داد یک دقیقه سکوت
خبط نبوده, اتفاقا به نظر من تفسیری که متاثر از عقاید دیکته شده دیگران نباشه, قشنگ تره چون مال خودمونه و خلاقانه تره, شاید هیچ کس دیگه ای اون شکلی به قضیه نگاه نکرده باشه, خیلی هم خوب بود, مرسی
منم معمولا سعی می کنم اول بیام اینجا نظرمو بگم بعد تحلیل فیلما رو بخونم
ناتالی پورتمن جونشو از دست نداده که جوون مردمو کشتی, نینا جونشو از دست داده
50)::13: