سرطان مغز

maxin

Well-known member
سرطان مغز رشد غیرطبیعی سلول های مغزی است که باعث تجمع سلولی شده و تومور مغزی نامیده می شود. اگر سلول های غیرطبیعی از خود سلول های مغزی باشند که شروع به رشد غیر قابل کنترل کرده اند، تومور مغزی اولیه نامیده می شود. اگر سلول های غیرطبیعی از قسمت های دیگر بدن باشد نظیر ریه یا سینه، و از طریق خون یا دیگر مایعات بدن به مغز رسیده باشند، تومور ثانویه مغزی نامیده می شوند. هر ساله بیش از 18000 مورد انواع تومورهای مغزی اولیه و بیش از 170000 تومور مغزی ثانویه در ایالات متحده امریکا شناسایی می شوند.

تومورهای اولیه مغزی

انواع مختلفی تومورهای مغزی اولیه وجود دارند نظیر غده پرده های مغزی، ورم غده هیپوفیز و غده های مغزی (گلیوماس)، که به غده های استروسيتى( درمغز)، اپندیموماس، مدولابلاستومس و الیگودندروگلیوماس تقسیم می شوند. هر تومور مغزی اولیه بر اساس نوع سلول طبیعی مغز که این تومورها از آنها بوجود آمده اند و ویژگی ها و الگوهای رشد منحصر بفرد خود را دارند، طبقه بندی می شوند. غده های مغزی (گلیوماس) 40 درصد تومورهای مغزی را تشکیل می دهند و معمولا از مغز به دیگر قسمت های بدن انتشار پیدا می کنند. مهاجم ترین نوع غده مغزی غده گلیایی(گلیوبلاستوما) چندشکلی است.

تومورهای مغزی ثانویه

سلولهایی که تومورهای مغزی ثانویه را تشکیل می دهند از طریق جریان خون، در امتداد اعصاب و مایع اطراف نخاع و مغز از قسمت های دیگر به سمت مغز حرکت می کنند. منشا این سلول ها معمولا تومورهای ریه، سینه، پوست یا روده بزرگ است، که در مغز ذخیره شده و تبدیل به تومور می شوند.

هم تومورهای مغزی اولیه و هم تومورهای ثانویه خیلی خطرناک هستند زیرا می توانند بافت حساس مغز و اعصاب سر را تحت تاثیر قرار دهند و باعث شوند بیمار مشکلاتی نظیر ضایعات چشمی، شنوایی، مشکل در تعادل بدن ، درد و حمله ناگهانی را تجربه کنند. هر چه این تومورها بزرگ تر می شوند، می توانند خطرناک تر باشند زیرا قسمت های مهمی از مغز را که مسئولیت تنفس و دیگر عملکردهای حیاتی بدن را بر عهده دارند، را مختل می کنند.

سرطان مغز چگونه شناسایی می شود؟

بیماران مبتلا به سرطان مغز ممکن است علائمی نظیر سردرد، حمله ناگهانی یا دیگر مشکلات عصب شناختی داشته باشند. بدلیل اینکه بسیار از این نشانه ها منحصر به سرطان مغز نیست، تشخیص آن بدون عکسبرداری مشکل است. معمولا پزشک برای تشخیص با استفاده از ابزارهایی نظیر پت-سی تی اسکن، سی تی اسکن یا ام ار آی از تومور مغزی عکس برداری می کند. بعد از تشخیص، ممکن است آزمایشات بیشتری برای تعیین نوع تومور و انتخاب روش درمانی مناسب برای بیمار لازم باشد.

سرطان مغز چگونه درمان می شود؟


درمان تومورهای مغزی اغلب نیازمند استفاده همزمان از انواع مختلف روش های درمانی برای مبارزه موثر با بیماری است.

جراحی

برای تومورهایی که تک بوده و نزدیک نقاط حساس مغز( نظیر آنهایی که در ارتباط با بینایی و تنفس هستند) نیستند، رایج ترین روش درمان جراحی است، که طی آن تومور از مغز خارج می شود. جراحی برای تومورهای مغزی اولیه مانندgbm ، تومورهای خوش خیم و تومورهای تک بدخیم استفاده می شود. جراحی اغلب با پرتو درمانی کل مغز یا روش های پرتو دهی به بخشی از مغز همراه است تا کوچکترین قسمتهای میکروسکوپی تومور را نیز از بین ببرد. در بعضی موارد، از شیمی درمانی برای کسب نتیجه بهتر در درمان تومورهای بد خیم مغز استفاده می شود.

پرتو درمانی

اگر بیمار مبتلا به تومورهای چندگانه باشد، که معمولا در تومورهای بدخیم اینگونه است، کل مغز تحت پرتو درمانی قرار می گیرد. پرتو درمانی به کل سر معمولا در 20 تا 40 جلسه و طی 4 تا 6 هفته انجام می شود و هم تومورها و هم بافت سالم را تحت تاثیر قرار می دهد. بافت سالم مغز مانند سلول های تومور به مقدار پایین پرتو حساس نیست بنابراین جلسات طولانی پرتو درمانی مغز کم ترین میزان آسیب به سلول های سالم مغزی بیمار را در پی دارد. برای بیمارانی که تعداد محدودی تومور در سرشان دارند، گزینه دیگر درمان رادیو جراحی است.

شیمی درمانی

داروهای شیمی درمانی از طریق خوراکی و یا وریدی به بیمار داده می شود. در این روش هم سلول های سرطانی وهم بافت سالم تحت تاثیر قرار می گیرند، بنابراین بیمار ممکن است عوارضی نظیر حمله شدید و استفراغ، عفونت، خستگی و کاهش وزن را تجربه کند. معمولا شیمی درمانی همراه با انواع دیگر روش های درمان سرطان مغزی انجام می شود. برای مثال ممکن است بعد از پرتودرمانی کل مغز شیمی درمانی انجام شود تا هم تومورهای بدخیم مغز و هم بافت های تولیدکننده سلول های سرطانی در خارج از مغز را هدف قرار دهد.

رادیو جراحی

طی 25-30 سال گذشته، رادیوجراحی به عنوان جایگزینی برای جراحی مطرح شده است. برخلاف پرتو درمانی رایج، که طی آن مقدار کمی پرتو طی هفته ها و ماه ها به بدن بیمار ارسال می شود، رادیو جراحی می تواند با ارسال دوز بالای پرتو و با دقت خیلی زیاد، یک تومور را در یک تا پنج جلسه درمان کند. در رادیو جراحی از زوایای مختلف صدها پرتو باریک تابیده می شود که به تومور می رسند. این روش باعث می شود که دوز بالایی از پرتوها بدون آسیب به بافت حساس اطراف مغز به تومور ارسال شود. برای امنیت و تاثیر بهتر، رادیو جراحی باید دقیق انجام شود. برای دستیابی به این دقت، در بعضی ابزارهای رادیوجراحی نظیر گاما نایف، از یک فریم یا قالب استفاده می شود که به سر بیمار وصل می شود تا سیستم بتواند محل دقیق تومور را شناسایی کند. این قالب ها بعد از بی حسی موضعی به سر بیمار متصل می شوند. بسیاری از بیماران معتقدند که این قالب ها دردناک و ناراحت کننده هستند. همچنین اگر برای درمان جلسات متعددی نیاز باشد بیمار باید برای چندین روز به همراه قالب روی سرش بستری شود تا درمان کامل گردد.

ابزارهای دیگر رادیوجراحی، مانند سیستم رادیوجراحی رباتیک سایبرنایف، با حذف این قالب ها روش های رادیو جراحی را ارتقا بخشیده است. در نتیجه، پزشکان با استفاده از سیستم سایبرنایف می توانند با دقت زیاد و به صورت غیر تهاجمی بیمار را تحت درمان قرار دهند و سایبرنایف این امکان را برای بیماران فراهم می کند که به صورت سرپایی تحت درمان قرار گیرند.
 
بالا